کوچه باغ

گاهی

گاهی آدم می ماند چه کند. گاهی آدم وا می ماند. قید و بندهای مادی روزگار کم نیست گاهی سوهان روحی هم اضافه می شود.

زندگی ات را مرور می کنی. گذشته ات را. 

همه به دنبال شادی اند. همه از شادی لذت می برند. اما گاهی وقتی روی لبه خشن و تیز زندگی راه می روی، مآوای اول و آخرت را غمی ساکت و ساکن می یابی.

باید مرهم جاودانی را جستجو کرد.

   + ivy ; ٩:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢٠
comment نظرات ()