عبرت

ناگهان تمام سرگرمی هایم رنگ بطالت می گیرند و من چه شرمسار می شوم از آنچه می توانستم باشم و نخواستم،چه شرمسار می شوم از مهربانی های پدرم،دلسوزی های مادرم،امیدهای برادرم..

چیز عجیبی از جنس بغض گلویم را می فشارد که بوی حسرت می دهد.نمی دانم مرز بین توکل و فریب کجاست،اما می خواهم از امروزم را به خدا بسپارم و دیروزها را حکمت بدانم.

خودم بهتر می دانم چه بیراهه ها که نرفتم و چه زمان ها که بر باد ندادم.چه کورکورانه خودم را به دست باد سپردم و تلاشی نکردم.

ازاین لحظه و این روز به بعد، مدیونم به تمام هستی ام،به تمام بودنم،به تک تک نفس هایم،به رویاهایم،به آینده ام،به دو همیشه فرشته زندگی ام ،اگر:

آن گونه که شایسته ام هست نزیم.

پ.ن.1.پناهم باش و دستم را رها مکن و به یادم بیاور هر آنچه که به من دادی.

پ.ن.2.جبران می کنم!

/ 12 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نوبل

[لبخند] شکرش که متوجه شدی ! امیدوارم جز دسته ای نباشم که تا آخرعمرشون هم متوجه نمیشن دارن راهو غلط میرن ... [گل]

reza

نیایش زیبایی بود تحت تاثیر قرار گرفتم[گل]

هادی

سلام لینک شدین ایام به کام

جواد

مرسی که اومدی، خوب مینویسی تور ور لینک کردم[گل]

مینیمالی

پناهت ، همیشه پناه ات هست، میگه خدا : من جوری هوای بنده ام رو دارم که انگار فقط همین یک بنده رو دارم و بنده هام جوری با من رفتار میکنن ، انگار هزاران خدا دارند ارتباط : تک خدایی که تک بنده دارد ! مبارک بادت! حافظ به من یاد داده که رمز اینکه "دوش وقت سحر از قصه نجاتم دادند" امیده ، اون امید داره و ما نا امیدیم! الهی مث حافظ با امید شیم

فرزانه..

سلام نازنین داره نوشته هات یک عطر دیگری میگیری نوشیدمش با تمام وجود درود[گل]

سمی

سلا م و درود به پیچک مهربووون عجب تصمیم خوبی گرفتی ولی من خوب می دونم که پیچک جون من همیشه تلاشش رو کرده بعضی جاها دیگه تقصیر من و تو نیست پس غـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم نخور عزیز دنیا نمی ارزد به موهی دوست دارم همیشه شاد باشی و اون لبخند قشنگ بر چهره داشته باشی مرسی که به من سر زدی بازم اگه دوست داشتی بیا دوست دارم همین جوری دوستیمون ادامه داشته باشه [گل][گل][گل]

شيرين بيان

بلاگ شما ميشه گفت كه ب نوعي تنها بلاگيه كه دنبالش ميكنم.هميشه براي كساني كه ميتونن درونياتشون رو ابراز كنن،ارزش و احترام زيادي قائل بودم. براي همين هم بخودم اجازه ميدم كه روي پست هاتون نظرم رو بزارم. نوشته هاي شما پر از احساس ان كه وقتي اونهارو ميخونم، صداقتشون رو حس ميكنم و حقيقتشون رو. از اونجا كه نوشتتون خيلي شخصيه، بخودم اجازه نميدم كه چيزي بنويسم كه بوي قضاوت بده و بهتون بي احترامي كنم . فقط يك كلام : نعمت وجود برترين نعمتي ست كه خدا ب بنده هاش داده كه من يه جايي هم در مورد خودم گفتم، بهترين و بدترين نعمت. اينكه يه آدم بدونه كه اشتباه كرده ( حالا هر چي) و در وجودش احساس پشيموني داشته باشه (نسبت ب هر چي)،‌يعني اينكه خدا خيلي دوسش داره... در ضمن اگه دوست داشتين يه سري هم باين بلاگ من www.temporarymoments.persianblog.ir بزنين. خوشحال ميشم. مارسل پروست يه جايي گفته كه اندوه ، انسان رو ب معنويات رهنمون ميكنه. سلامت و راضي باشيد.

دنیا

سلام خوشحالم که هستی .